از اين به بعد تو هستي

تا قبل از اينكه وارد ماه شهريور بشيم هروقت از زماني كه توش بوديم، همون موقع سال قبلش صحبت ميكرديم تو نبودي و مثلا مي گفتيم پارسال اين موقع ارغوان داشت تو دل ماماني لگد ميزد يا مثلا پارسال اين موقع ها ارغوان تازه دويست و پنجاه گرم بود.

اما از دوازده شهريور ساعت يه ربع به دوازده به بعد تو ديگه هستي، ديگه هروقت از سال قبل حرف بزنيم توهستي، اصلا ديگه همش تو هستي.

تو هستي

و ايشالله با يه عمر پربركت و طولاني هميشه خواهي بود.

شما تموم هستي مامان و بابا، كه شدين روشني خونه و چشم و دلمون ديگه تو تموم اتفاقات زندگيمون هستي.

شهريور ماه توست، اولين ماهي كه براي دومين بار تجربه اش كردي و حالا مي تونيم بگيم كه شما چهار فصل و دوازده ماه سال و سيصد و شصت و پنج روز رو به طور كامل تجربه كردي و به عبارتي زندگي كردي.

تموم و هستي و عشقم، ورودت رو به دومين سال زندگيت تبريك ي گم و از خدا برات طول عمر باعزت و تن سالم و عاقبت بخيري رو طلب مي كنم.